vrijdag 24 maart 2017

Van de sneugleuf en de faalpaal

‘Misselijkmakende internethaat’ kopte Asha ten Broeke haar column in de Volkskrant van vandaag, en dat was een treffende samenvatting. Ze schreef over de ‘woordenpoep’ die haar ten deel valt zodra ze het opneemt voor vrouwenbelangen of tegen radicaal rechts. ‘Rancuneuze naziblob,’ bijvoorbeeld. Of ‘zuur feministisch gedrocht.’ Of ‘vette zure linkse sneugleuf.’
Vaste klanten van Twitter kijken misschien niet op van zulk vocabulaire, maar ik kan – en wil – er niet aan wennen. In de anonimiteit die media als Twitter bieden, vinden scribenten kansen om nou eens helemaal los te gaan en hun pen te dopen in pure gal. Ik schrijf dat nog veel te netjes op, alsof de reaguurders alleen maar heel boos zijn, maar het gaat niet om beschaafde woede, maar om een ranzigheid die geen perken of proporties meer kent. En die ook nog eens laf tot in het bot is. Asha ten Broeke staat met naam en foto in de (sociale) media, maar haar criticasters verschansen zich achter schuilnamen. Hoe schijterig moet men zijn als men zijn schimpscheuten alleen maar durft af te vuren vanuit het schemerduister van cyberspace?
Misschien vormen de reaguurders die zo trots zijn op hun stijlloosheid slechts een luidruchtige, maar marginale minderheid. In het dagelijkse sociale verkeer maak ik tenminste nog steeds veel meer aardige mensen dan aso’s mee. Niettemin rukken de aso’s van internet aan gangbare normen en waarden. We mogen dan wel denken dat de emancipatie van de vrouw vergevorderd is, maar een vrouwelijke opiniemaker die iets tegendraads beweert wordt nog steeds met geslachtsdelen om de oren geslagen, zeker als ze enigszins afwijkt van het format van Lekker Mokkel: dan is zij niet alleen links, zuur en feministisch, wat al erg genoeg is, maar ook nog eens een vet gedrocht, naziblob en sneugleuf.
Sneugleuf... Sinds ik het woord vanochtend las, bleef het maar door mijn hoofd spoken. Wat voor wereldbeeld steekt er achter de bedenker van zo’n woord? Hij leest een linksig stukje en is meteen laaiend. Het is geschreven door een vrouw en dat maakt hem nog kwader, want linksige wijven zijn kwalijker dan linksige kerels en daarom reduceert hij de schrijvende vrouw tot gleuf. Blijkens haar fotootje lijkt ze ook nog eens niet op Barbie, en dus is ze vet, zuur en sneu. Een vette zure sneugleuf. Zo! Was getekend: N.N.

Tot het moment dat de man achter dit proza zichzelf bekend maakt als Henk Hunk, Blijstraat 32 te Laagdrempel, inclusief recente pasfoto, wou ik hem maar een geinige nickname geven. Hij mag kiezen uit Zielepiel, Snikpik of Faalpaal.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen