vrijdag 11 mei 2012

Bêta-benen



Aan de zuidelijke rand van Eindhoven doemt de High Tech Campus op uit de groene omgeving van het riviertje de Dommel. Op een vierkante kilometer rond het Natuurkundig Laboratorium van Philips is het laatste decennium een reeks aantrekkelijk ogende bedrijfsgebouwen verrezen, waar achtduizend whizzkids verdeeld over honderd ondernemingen werken aan de technologie van morgen.
   Laboratoria, kantoren, met klimop begroeide parkeergarages en een vierhonderd meter lang gebouw gevuld met restaurants, fitnesslokalen en netwerkplekken vormen de bedrijfsmatige kant van de campus; de aankleding van het terrein als natuurpark is de ecologische kant. Het is een onalledaags gezicht, al die werkgebouwen omgeven door plassen, heidevelden en boompartijen, die de sfeer van het naburige Dommeldal voortzetten. Rond het middaguur lopen al die ingenieurs de bèta-benen te strekken over slingerpaadjes door het groen en langs uitgestrekte waterpartijen, keuvelend in de vreemdste talen – de campuspopulatie telt zestig nationaliteiten.
   Ik kom er van tijd tot tijd, en met genoegen. Dat laatste heeft te maken met de pakkende architectuur en de internationale dynamiek, maar niet minder met de groene kracht van het terrein. Misschien schuilt de attractiviteit juist in de symbiose die ecologie en economie hier aangaan. Het is aangenaam dat natuur nu eens niet hoeft te wijken voor zakelijke belangen, maar juist als verrijking werkt. De opwinding van high tech en van global village is complementair aan de serene rust van het landschap, zoals de vormentalen van de architect en van de natuur elkaar ook aanvullen. Als je het nieuwste van het nieuwste wil bedenken, kun je wellicht maar het beste tussen ouderwetse bomen en struiken werken.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen