dinsdag 23 februari 2016

Laks! Lui! Lijzig! Yes!


Traagheid. Ik heb er eerder over geschreven, méér dan eens zelfs. maar ben nog niet van het onderwerp af. Dat komt natuurlijk vooral doordat ik er niet vanaf kan – met lastige longen is elke vorm van vaart voorbij. Maar ik heb ook best schik gekregen in het langzame leven. Het geeft bijvoorbeeld meer ruimte voor aandacht en daar is elke belevenis bij gebaat.

Het kan geen kwaad een lans te breken voor de traagheid, want die heeft een slechte pers. Als ik naar synoniemen speur, kom ik allerlei ongunstige woorden tegen. Mijnwoordenboek.nl levert als score onder meer: besluiteloos, inert, laks, leuterig, lui, mat, treuzelachtig en werkschuw. Op Synoniemennet vind ik nog: indolent, lamlendig, lijzig, passief en vadsig. Wat ik alweer vergeten was, is dat acedia (traagheid in het Latijn) ook nog eens geldt als een van de zeven hoofdzonden, ofwel als een kardinale ondeugd.

Het tegendeel van traag is snel en dat levert veel prettiger klinkende synoniemen op: flitsend, hip, gezwind, vlot, trendy. Je kunt maar beter als vlotte jongen gelden dan als vadsige lamzak, dat is duidelijk.

 In de media is het noodtempo de norm. Tv-presentatoren en hun gasten wedijveren wie het snelst praat en live muziek mag maar één minuut duren. Reclamespotjes mitrailleren hun beelden de huiskamers in. Ook films worden steeds kortademiger. Iedereen heeft vliegende haast uit angst dat anders de snel verveelde kijker afhaakt. En die vrees is nog gegrond ook.

Het zij zo. Ik zou zeggen: kalm is het nieuwe snel. Laks! Lui! Lijzig! Yes! Haast gaat maar ten koste van kwaliteit en genot. Haast verhoudt zich tot het goede leven zo ongeveer als het vluggertje tot de Kamasutra. Geen ongeduldige kok die een Michelinster krijgt; geen schranser die goed proeft wat hij eet.

Ho! Ik merk dat ik zelf aan het accelereren ben, nergens voor nodig, dit moet een kalm stukje worden, niet lijzig, maar rustig, andante, een adagio in de elfendertigste maat. Laat mij maar slenteren door de woorden, niet benen, niet ijlen, zomaar slenteren op zoek naar zin en Zen. De holler wil het vandaag nog morgen zien worden, de flaneur heeft tijd voor het hier en nu. Geef mij maar de traagheid,
de    t     r    
     t         r        a
                 t        
                         
 r            a
         a                               
                                              g  
       h                                                     
                   e
                                                  i
                                                                d.





                  

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen