donderdag 26 november 2015

De laatste show van Armand

De laatste show van Armand: dat was de titel die de publieke herdenking van Armand had gekregen. En een show wás het, vandaag rond het middaguur in het Eindhovense poppodium de Effenaar.

De grote zaal was stampvol, de laatkomers moesten het doen met een plek op de toegangstrap. Een open kist met het stoffelijk overschot van de betreurde zanger stond vóór en later op het podium, omgeven door de bloemen die zijn fans hadden meegebracht. Aan weerszijden lichtten steeds weer beelden uit Armands niet al te lange leven op.

The Kik, die onlangs nog een CD met Armand had gemaakt, bewonderaar Lucky Fonz III, en zijn oude vrienden Hans Naaijkens en Bertus Borgers zongen enkele van zijn bekendste nummers, waarna Borgers zijn mondharmonica in de kist legde; ‘Voor jou, Manus, misschien kun je ‘m nog gebruiken.'Hippieschrijver Hans Plomp sprak een passend afscheidswoord (‘en doe daar in de vijfde dimensie de groeten aan onze vriend Simon Vinkenoog’). Vooraan in de zaal kringelde geurige rook uit een aantal joints. Armands grootste hit Ben ik te min werd weemoedig meegezongen en toen klonk voor de laatste keer applaus voor de troubadour. Een, indrukwekkend, minuten durend applaus.


Toen het publiek naar buiten stroomde, stonden daar een paar kleurrijk uitgedoste vrienden uit Ruigoord klaar met een witte ballon waaraan een reuzejoint was vastgemaakt. De vlam ging in het genotmiddel en toen steeg de joint hemelwaarts, met een mooie sliert witte nevel erachteraan. Alsof Armand alsnog zijn laatste wolk uitblies. De omstanders waren het eens: het was een passend laatste eerbetoon. Want als er iémand niet te min was geweest, dan was het Manus wel.



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen