zondag 3 juli 2016

Theo Maassen en de lach om de traan

Nou zit ik toch al even in de schrijverij, maar soms vind ik het nog een hele klus, zo’n nieuw stukje. Ik wil het hebben over de nieuwe voorstelling van Theo Maassen, Van kwaad tot erger, die ik gisteravond in het Parktheater zag. Maar hoe? Ik ga geen recensie schrijven, want ik ben geen kenner van de kleinkunst. Ik ga ook geen grappen verklappen, want dat zou onheus zijn tegenover mensen die nog naar de voorstelling gaan, al kan het misschien geen kwaad de fans van Guus Meeuwis en Claudia de Brey te waarschuwen dat de avond voor hen moeilijk kan uitpakken. Laat ik ingaan op het hoofdthema van de show: humor.

Hoewel Theo Maassen zoals gebruikelijk een hele agenda behandelt, komt hij steeds weer uit bij het belang van humor, dat hij met gepaste overdrijving tot de grootste van alle kunstvormen proclameert. Ik ben het in zoverre met hem eens, dat we in het leven net iets beter zonder bellettrie, sonates, schilderijen, toneelstukken en sculpturen zouden kunnen, dan zonder humor. De literatuur laat ons fantaseren en nadenken, de muziek kan ontroering en verrukking schenken, de beeldende kunst diept de schoonheid van vormen en kleuren uit, en dat zijn allemaal godsgeschenken, maar we zouden zonder kunnen, zij het met spijt en moeite. Maar humor is een conditio sine qua non voor ons bestaan. Een harde bestaansvoorwaarde. De enige manier om ons te verzoenen met alle onzekerheid, zinloosheid en ongerijmdheid die het leven in petto heeft. Humor biedt de troost van de relativering, de lach na de traan, de lach óm de traan zelfs.

De klaterende successen van topcabaretiers, die avond na avond voor uitverkochte zalen spelen, getuigen hoezeer de wereld behoefte heeft aan de betere grap. Hoe vaker het nieuws om-te-huilen is, hoe meer de vraag om de lach groeit. Buiten het theater lopen kwade fanaten rond met bomgordels en mitrailleurs en koppensnelmessen, maar op de bühne staat een potsenmaker met een wapen waartegen niemand bestand is: humor. Humor ontmaskert valse schijn, maakt los wat knelt, ontregelt wat bindt en verlucht de benauwdheid. Humor kleedt de keizer uit, ontleedt de profeet en haalt de ster terug naar de aarde. Humor onthult tweede agenda’s, eigenlijke bedoelingen, oneigenlijke motieven. En humor laat ons ook lachen om onszelf, om de slijmerds en schijters en klunzen die achter onze façades huizen.


Bij het slotapplaus na Van kwaad tot erger daalde achter Theo Maassen een doek neer met daarop in enorme kapitalen het woord HUMOR. Zodat we behalve voor de grappenmaker ook minutenlang voor de grap klapten. Met plezier. Bij deze nog een keer.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen