donderdag 18 mei 2017

Geluk is knielen op een bed violen

Nou hebben ze weer uitgevonden dat Ede de gelukkigste gemeente van het land is en Rotterdam de ongelukkigste. Gereformeerd Ede, in het holst van de Veluwe met z’n zwarte kousen! En bruisend Rotterdam, dat vorige week nog massaal stond te feesten met Feyenoord!
Het staat in de nieuwe Atlas voor Gemeenten, die dit jaar het geluk als thema heeft. Een onzinnig thema, wat alleen al blijkt uit de uitkomst dat 87 procent van alle Nederlanders gelukkig zou zijn. Zulke cijfers slaan natuurlijk op gemiddeldes, terwijl nou juist geluk een individuele emotie is die niet in moyennes past.
Het gaat in zulke onderzoeken ook helemaal niet om geluk, maar om globale tevredenheid, een alledaagse gemoedsstemming die gevoed wordt door onder andere rust, groen en werkgelegenheid. Ik ben de laatste om zulke onderwerpen te bagatelliseren, maar content zijn met je huisje, boompje en beestje is echt wat anders, oppervlakkiger vooral, dan geluk.
Statistieken zijn fijn voor sociologen, maar in het volle leven heb je er niet veel aan. Ongeveer twee procent van de Nederlandse bevolking heeft de longaandoening COPD, ofwel 98 procent niet. Is COPD dus maar een klein probleem? Moet je me eens vragen als ik trappen loop. Gereformeerd Ede de gelukkigste gemeente? Lees Jan Siebelings Knielen op een bed violen en huiver.
Toch moest ik weten hoe mijn stad Eindhoven scoorde op de geluksindex van de 50 grootste gemeenten. Niet zo slim eigenlijk, want waarom belang hechten aan nietszeggende cijfers? Gelukkig was het resultaat veelzeggend. ‘Wij’ staan op de 38ste plaats, ruim achter gelukkiger Helmond en vóór ongelukkiger Maastricht. Kijk twee minuten rond in Helmond c.q. Maastricht en je weet wat zulke percentages zeggen over de kwaliteit van de respectieve steden.

Ik denk dat ik zelf maar eens een onderzoek ga houden naar de gemiddelde Nederlander. Ik heb al een vermoeden van de slotconclusie: de gemiddelde Nederlander komt in werkelijkheid niet voor. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen