zaterdag 6 mei 2017

Een zoen van nu en toen

De tijdperken vliegen voorbij waar je bij staat. Hier in huis nadert momenteel de era van de CD haar einde. Ik ben de muziekcollectie aan het digitaliseren. Voortaan gaan de concerten via de laptop naar de versterker. Kost geen ruimte en biedt veel meer vindgemak.
Is de CD bijna antiek, de muziekcassette is dat helemaal. Ik had al zó lang geen cassettes meer gedraaid, dat de bijbehorende recorder vergeten was hoe het moest. Ik bood ‘m voor een habbekrats aan op internet, een Nakamichi, top of the bill toen ik die in de jaren tachtig kocht - niemand die ‘m hoefde.
Het was ook te merken aan een op CD’s en cassettes ingericht dressoir, een woestgroot meubel waar ik vanaf wilde. Gratis af te halen, meldde ik op Marktplaats. Niet één reactie. Uiteindelijk kwam een kringloopwinkel de kast ophalen. Zo heb ik ook nog twee analoge fotocamera’s, al jaren in onbruik. En een cassetterecordertje voor interviews, dat zo ongeveer van de middeleeuwen dateert. (Ik heb zelfs nog een gouden vulpen, maar dat gelooft niemand.)
En toch weet je het maar nooit. Toen de CD opkwam, leek het tijdperk van de grammofoonplaat voorgoed voorbij: groot, kwetsbaar en omslachtig. Maar zie, terwijl de CD uit de gratie raakt, raakt het vinyl weer in. Ander voorbeeld. Laatst kochten we per ongeluk koffie van een grove maling, minder geschikt voor een snelfilterapparaat. Geen nood, want we hadden nog een prehistorisch elektrisch maalmachientje dat zijn lange levensduur opgewekt trotseerde en voor een lekkerder bakkie bleek te zorgen, zodat we sinds de verkeerde aankoop qua koffie met genoegen malende zijn gebleven.
We hebben de CD’s dan ook maar op zolder gestald en niet het huis uit gestuurd, dat krijgen we nog niet over ons hart. Maar nog even en we draaien ons eerste digitale plaatje. Ik denk momenteel aan The times they’re a-changin’. Zetten we er een bakje überanaloge koffie bij, hebben we Nu en Toen toch maar mooi met elkaar verzoend.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen