Op naar de splinternieuwe 'Hemelse Dag'

Al een paar jaar draag ik op deze plek fantastische alternatieven voor Hemelvaartsdag aan. Tot dusver heeft het niet mogen baten, want morgen gaat de halve wereld gewoon weer een volkomen gedateerde christelijke feestdag vieren. Maakt niet uit, ik ben een onverbeterlijke optimist en presenteer met frisse energie een nieuw plan, nog grandiozer dan alles wat ik eerder te berde bracht: in plaats van Hemelvaartsdag vieren we voortaan eens per jaar Hemelse Dag!

De achtergrond zal duidelijk zijn. In een steeds verder seculariserende wereld weet amper iemand nog wat Hemelvaartsdag voorstelt. Het is een leeg anachronisme geworden, alleen nog interessant omdat het een vrije dag oplevert.

In lijn met het uitdijende ietsisme zouden we Hemelvaartsdag kunnen omdopen in Ergensnaartoedag, maar dat zal wel weinig bijval oogsten. Laten we er dan een ontkerstende feestdag van maken met een motto dat iedereen, gelovig of niet, aanspreekt. Bij een begrip als ‘hemels’ kan zelfs de meest geharde heiden zich wat voorstellen. Het is de overtreffende trap van fijn, lekker, mooi en plezierig. Het is hoogst comfortabel, luxueus, ongecompliceerd, erotisch en verrukkelijk. Het is een tien met een griffel van de bovenste plank in de wolken, het is rozengeur en maneschijn van hier tot ginder en ook weer terug. Het is een kruising van Luilekkerland en 1001 Nacht. Het is pure, onversneden, godvergeten zaligheid.

Daar kan niemand wat op tegen hebben, dus dat kunnen we volgend jaar invoeren. Noteert u maar: 25 mei 2017 vieren wij Hemelse Dag. De invulling staat natuurlijk eenieder vrij, maar het verdient aanbeveling er een fraaie Bourgogne bij te schenken. Als kledingcode valt te denken aan zwierig of zéér luchtig. Verder kan men laten inspireren door steekwoorden als kaviaar, zachte jazz, schemerlicht en tantra. Zelf zou ik ook hasjcake overwegen, maar dat is persoonlijk.

Ik geloof dat ik er morgen maar vast een voorschotje op neem.

Heden Dag zonder Vaart

Vandaag doe ik het kalmaan. Niet alleen omdat het Hemelvaart en dus geen werkdag is, en ook niet omdat ik het meestal kalmaan doe, maar vooral omdat ik deze dag twee jaar geleden in een stukje heb uitgeroepen tot Dag zonder Vaart.

Uit luiheid en uit overtuiging stuur ik mijn pleidooi van toen nog maar eens de wereld in. Zo’n christelijke feestdag waarvan velen de betekenis amper kennen en die weinigen nog spiritueel raakt, is een anachronisme, betoogde ik. Maar daarom hoeven we zo’n snipperdag nog niet terug te geven aan de werkgevers. Laten we er een nieuwe betekenis aan hechten.

Waarom maken we er geen Dag Zonder Vaart van? Een dag om te memoreren dat het leven te veel haast heeft en dat het heilzaam is nu en dan een tandje terug te schakelen. Jaarlijks krijgen honderdduizenden mensen hartaanvallen, zenuwinzinkingen en burn-outs van het maatschappelijke tempo. Een vaart die mensen met beperkingen al helemaal niet kunnen bijbenen en die hun daarmee nodeloos tot buitenstaander maakt.

Daarom een Dag Zonder Vaart, of Zondervaartdag. Om het idee kracht bij te zetten moeten er passende festiviteiten komen. Fietsen op de A2, bijvoorbeeld. We geven die snelweg van zonsopgang tot zonsondergang aan het langzame verkeer. Een stoet fietsen, driewielers, scootmobiels, rollators, autopeds en trapauto’s van 207,8 kilometer: dat haalt vast een aantal internationale nieuwsprogramma’s.

Restaurants serveren die Dag alleen slow food. De gemeente Venlo, met als wapenspreuk Festina lente ofwel Haast je langzaam, wordt voor één dag hoofdstad van Nederland. Matthijs van Nieuwkerk wordt uitgedaagd DWDD voor één keer in heel kalm spreektempo te presenteren. Radiozenders zenden alleen heel rustige muziek uit. Op het Lange Voorhout wordt gestreden om het record lijntrekken, op bekende pleinen staan psychiaters klaar om mensen desgewenst te kalmeren en in een aantal stadsparken wordt hasjcake uitgedeeld.

 Kortom: laten we haast maken met het invoeren van zo’n dag.

Foto: Flickr (James Bremner)